filmsmakenisleuk

Titanic Aan boord hallo ik ben nick. Hallo ik ben nicky. Wij zijn twee broers. een tweeling. Mijn ouders hebben op de titanic een eerste klas kamer gehuurd. mijn oom en bediende gaan ook mee. We reden de kade van de with star line op. Ik zag een poster hangen met de titanic erop. Ik was zo benieuwt. Naar wat er zou gebeuren. Toen zag ik hem. Een schip dat zo groot was als een flatgebouw van 80 verdiepingen op zijn zij. De bediende stopte de auto. en deed de deur open. Ik zag 1000 mensen op de kade staan. Rijke,arme en middelmatige mensen. Ik keek naar de brug: ik zag de kapitein. En Ik zag wel 10 fotograven staan. Ik vroeg of ze een foto van ons wou maken. Dat mocht. Klik deed de fotocamera. De foto was super mooi. Mijn oom kocht een bemanning,s lid om, om onze kleren en koffers naar de kamer te brengen. Een van de koffers was een kluis waar al het geld in zat. Toen gingen we aan boord. Ik was zo zenuwachtig dat ik struikelde. Ik had een sneetje in me knie. Nicky vroeg of het ging. Ja hoor zij ik. Toen liepen we op een trap met een glazen bol op het dak. Mam wat is dat? Wat schat. dat daar dat glazen ronden ding. Dat is de glazen koepel. O,o,o,o,o,o,o,o,o,o,o. toen gingen we naar onze kamer. We hadden een tafel een stoel en wel 6 bedden. Het was s,avonds we liepen zes trappen af. Naar de eetzaal. We namen een zes gangen menu. We hadden vijf lepels drie vorken en zes messen. We hadden 2 voorgerechten 2 hoofdgerechten en 2 nagerechten. Daarna was het al 9 uur s avonds. Ik moest slapen. Dat wou ik niet. Maar het moest. Zo ging het dag op dag door. Ik voelde me alleen tot op een dag …….. ontmoete ik een meisje. Elisabet hete ze. Ik vond haar aardig en bracht veel tijd met haar door. Ze was een tweede klasser. Ze mocht zelfs bij me slapen. Maar midden in de nacht op 14 april Voelde ik een klein schokje. Op eens werd er aan de deur geklopt. Een bediende deed open en zij beleefd dat we warme kleren en de reddings vesten aan moesten trekken. Elisabet schok en rende naar haar kamer haar moeder zat huilend op haar bed. Wat is er mam? vroeg ze. We zinken de derde klas staat hellemaal onderwater. Ze deed haar reddings vest aan en pakte haar knuffel. En rende met haar ouders naar ons. We gingen samen via de grote trap naar het sloependek.Het schip zonk we waren tegen een ijsberg aangevaren. En alle reddingsboten waren weg. Op een na die bijna vol zat Mijn moeder en mijn bediende en de moeder en het zusje van Elisabet konden er nog in. Elisabet kon niet mee. Ik,nicky en mijn oom ook niet. De reddingsboot zakte naar benden. Het schip helde over naar voren. En het achterdek kwam omhoog. Iedereen rende naar het achterdek. Ik rende door de zinkende trappenzaal Met Elisabet. Ik was mijn oom kwijt. Toen hoorde ik glas spetteren de glazen koepel barste. Wij rende naar de deur naar buiten maar de deur was al onderwater. Met een knal liep al het water door de deur naar binnen. Ik zwom met Elisabet naar een raam ik gooide een stoel door het glas en we zwommen naar buiten. We renden over het dek naar achteren. Ik zag mensen wegglijden over het dek. De lichten knipperde nog drie keer en toen vielen ze uit Het schip brak in tweeen. Ik pakte Elisabet en we klommen naar de reling. Het schip stond 10 seconden recht overeind en zakte toen naar de zeebodem. We dreven 1 uur in het ijskoude water op een plank en toen werden we gered door een reddingsboot. We werden naar een ander schip gebracht. De carphatia. We zaten in een overleving,s klas Op het voordek. Ik heb me oom nooit meer gezien. We kwamen uit eindelijk toch nog in Amerika aan. Ik heb het wrak ook nog gezien. Ierdergeval foto,s. ik ben later getrouwd met Elisabet. dit verhaal heb ik zelf verzonnen